Mijn werk ontwerp ik op de computer.
Via internet heb ik een schatkamer aan foto's en filmpjes tot mijn beschikking.
Mijn intuïtie gebruik ik om foto's, gebeurtenissen en filmpjes te downloaden.
Naar mate het proces vordert ontstaat er een verhaal, mijn verhaal over hoe ik de dagelijkse dingen bekijk en verwerk.
De gebeurtenissen uit mijn jeugd (BIO) spelen altijd mee op de achtergrond.
Een ontwerp wat klaar is kan soms een schrik effect te weeg brengen, hoe ben ik daar nu op gekomen.
Soms werk ik een tijdje niet en ervaar ik verveling als een prettige gedachte.
Rondlummelen en achter in mijn hoofd onzichtbaar, groeien taferelen en gedachte spinsels.
Ik heb altijd en overal briefjes volgeschreven.
Die gebruik ik natuurlijk niet want ik ben ze altijd kwijt, ik verstop ze in mijn hoofd.
Observeren, mijzelf er niet bij betrekken, heerlijk buiten en kijken, kijken en veel kijken.
Een schilder is een oprechte voyeur, registreert zijn eigen gedachtegang en emoties.
Dan is het schilderij klaar maar eigenlijk toch nooit af, loslaten, een proces van altijd zeggen het is nog niet goed, het is nooit goed genoeg.
De series ontstaan door grote en soms hele kleine gebeurtenissen. Oorlogen en kleine ongemakken zoals domheid die uitgroeien tot nog meer oorlogen.
Mijn verbazing wordt naarmate ik ouder wordt steeds groter, wordt het wiel echt steeds opnieuw uitgevonden en zie ik dan steeds de ontbrekende spaak.
Mijn schilderijen zijn meer dan een verhaal, het is een directe
interactie met de hedendaagse multi media.
Gebruik makend van alle hedendaagse media
technieken presenteer ik mijn post moderne schilderijen,
de nieuwe tijd waardig.
Martine Jacobs.
